که نوک درزن درزی ز دیبه ششتر

دگر نبینی زین تخت چارپایه نشان

دگر نیابی زین کاخ هفت پرده اثر

چنان گذر کند از نه سپهر بیلک او

به نوک ناوک او سم صد هزار افعی

بناب ناچخ او زهر صدهزار اژدر

کنایتست ز دست تو ابر در آذار