فشانده سوده پلپل به دیدگان اندر

زمین ز سم مراکب چوگوی در طبطاب

فلک ز تف قواضب چو موم بر آذر

به در شدند برآشفته حال و از مویه

سلام نام یکی پیر بد در آن باره

فراشت بال که جز چنگ چاره نی ایدر

در ار بر وی ببندیم کار بسته شود