گزیر نیست کسی را ز حادثات قضا

فراشت بال که جز چنگ چاره نی ایدر

در ار بر وی ببندیم کار بسته شود

به آنکه در بگشاییم تا گشاید در

خلاص نیست تنی را ز نایبات قدر

ز برگ عبهر گر سر زند دو صد پیکان

ز نیش پیکان گر بردمد دو صد عبهر