چو من ستاید و او هر دو را ستایشگر

ز روی طیش چنین گفت آفتاب قریش

که بامداد چو خور برزند سر از خاور

دهم لوا به کسی کش خدای هردو جهان

سحرگهان که شهشاه باختر در چشم

به میل خط شعاعی کشید کحل سهر

هزار شاهد چشمک زن از نظاره او