نهان شدند عرب وار در سیه چادر

هزار شاهد چشمک زن از نظاره او

نهفت چهره سیمین به نیلگون معجر

ز بیم ترک ختن رومیان زنگی خوی

ز خواب ختم رسل چشم برگشود و سرود

کجاست چشم من آن توتیای چشم ظفر

کجاست مردمک دیدگان حق بینم