کجاست چشم من آن توتیای چشم ظفر

ز بیم ترک ختن رومیان زنگی خوی

نهان شدند عرب وار در سیه چادر

ز خواب ختم رسل چشم برگشود و سرود

کجاست مردمک دیدگان حق بینم

که هست سرمه کش دیده جلال و خطر

کجاست شیر حق آن کو به صدهزاران چشم