چو گردباد برآشفت و خاک ریخت به سر

یکی ستاره شمر بود در درون حصار

که خوانده بود ز تورات رمزهای سور

چو بر شمایل حیدر نظاره کرد ز سور

سوال را لب حسرت گشود و گفت کیی

سرود حیدره ام شیر حق بشیر بشر

مراست دخت نبی جفت و سبط احمدپور