مراست دخت نبی جفت و سبط احمدپور

چو گردباد برآشفت و خاک ریخت به سر

سوال را لب حسرت گشود و گفت کیی

سرود حیدره ام شیر حق بشیر بشر

مراست بنت اسد مام و پور شبیه پدر

مران یهود از آن گفته گشت آشفته

چوکفته نازش بر رخ دوید خون جگر