کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 107

وگر دیو بودی نگفتی سرود

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 104

    به یکدم می روشن اندر کشید

    #
  2. 105

    چنین گفت کاین گر فرشته بدی

    #
  3. 106

    ز مشک و زعنبر سرشته بدی

    #
  4. 107

    وگر دیو بودی نگفتی سرود

    انتخاب‌شده
  5. 108

    همان نیز نشناختی زخم رود

    #
  6. 109

    بجویید درباغ تا این کجاست

    #
  7. 110

    همه باغ و گلشن چپ و دست راست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 107 از «بخش ۷۰ - همی هر زمان شاه برتر گذشت...» است.