سرود از چه ز آوردگاهش آوردی

بشد بسان پری دیده تابش از منظر

رسول شد چو ز بیرحمی بلال آگه

هلال وار بکاهیدش از ملال قمر

دلت ز آهن و پولاد و روی بود مگر

تو آهنین دل و این ماهرو پری سیما

بلی نماید ز آهن پری به طبع حذر