سیه چراست رخت همچو برگ لیلوپر

پس از زمانی چون آن پری به هوش آمد

شدش ز مهر رسول خدا درون پرور

بدو سرود که ای ماه یاسمین سیما

گشود بسد و این گونه گشت گوهربار

که چون بکند در از باره حیدر صفدر

بدم به گوشه تختی نشسته چون بلقیس