گشود لعل گهربار مرتضی و سرود

چرا ز وصل من انگیختی ز جزغ غرر

نه روز چون که برآید نهان شود کوکب

نه مهر چون که بتابد نهان شود اختر

که ای زبار خدا کاینات را سرور

نه طرف گلشن خرم شود ز اشک سحاب

نه صحن بستان ریان شود ز سعی مطر