که بینیش دو جهان جان درون یک پیکر

بهر کجا که رود شعر من چو نافه چین

بهای او همه سیم آورند و بدره زر

به ویژه همچو ولیعهد داوری دارم

یکی دُرنامه فرستم برش که بفرستد

بسیج راه و بخواند مرا بدان کشور

برای آنکه ز چشم حسود خون بچکد