ز نوک خامه زنم بر رگ سخن نشتر

یکی دُرنامه فرستم برش که بفرستد

بسیج راه و بخواند مرا بدان کشور

برای آنکه ز چشم حسود خون بچکد

بگفتم این و به کف ناگرفته خامه هنوز

ز عرش یزدان در مغز من دوید فکر

ز حرص مدح ولیعهد از سر قلمم