حلولی ار نه جمال تو دید پس ز چه گفت

که نی نروید از خاک جز که بسته کمر

حدیث تیغ تو تا بر زبان خلق گذشت

بریده گشت حروف هجا ز یکدیگر

حلول کرده خداوند در نهاد بشر

ترا و شاه جهان را مگر نصاری دید

که گفت روح الله مر خدای راست پسر