چواین نامور نامه آید ببن

نخواهم من از خواب بیدار گشت

هماناکه شد سال بر شست و شش

نه نیکو بود مردم پیرکش

زمن روی کشور شود پر سخن

ازان پس نمیرم که من زنده ام

که تخم سخن من پراگنده ام