از وهم کرده دایره ای کاین مرا دهان

از گرد راه مانده به رخسار او اثر

گفتی دو زلف او دو فرشته است عنبرین

بر چهر آفتاب بریشیده بال و پر

بر هیچ بسته منطقه ای کاین مراکمر

معلوم من نشد که تنش بود یا حریر

مفهوم من نشد که لبش بود یا شکر