تا رفته رفته جست ز احوال من خبر

نبود عجب که شعر ترا در بهشت حور

از بهر دلفریبی غلمان کند ز بر

وانگه ز هرکران سخنی رفت در میان

گفتم هزار شکر که صیتم چو آفتاب

از خاوران گرفته همی تا به باختر

تا صاحب اختیار به شیراز آمدست