در عهد او غمی به خدا در دلم نبود

از خاوران گرفته همی تا به باختر

تا صاحب اختیار به شیراز آمدست

هر روز کار من بود از خوب خوبتر

غیر از غم فراق تو ای سرو سیمبر

وانهم به سر رسید چو از در در آمدی

گفتا که در زمانه رسد هر غمی به سر