غیر از غم فراق تو ای سرو سیمبر

تا صاحب اختیار به شیراز آمدست

هر روز کار من بود از خوب خوبتر

در عهد او غمی به خدا در دلم نبود

وانهم به سر رسید چو از در در آمدی

گفتا که در زمانه رسد هر غمی به سر

پس گفت این زمان به چه کاری و باکه یار