نادیده ام نظیر تو در هیچ بوم و بر

شرم آیدم که زحمت خدام او دهم

کان نیم نقد یابم و آسایم از خطر

گفتا ترا حکیم که خواند که ابلهی

دانی که عاشقست کف صاحب اختیار

بر هر لبی که خواهد ازو گنج سیم و زر

تو چون گدای کاهل جاهل نشسته ای