بر هر لبی که خواهد ازو گنج سیم و زر

گفتا ترا حکیم که خواند که ابلهی

نادیده ام نظیر تو در هیچ بوم و بر

دانی که عاشقست کف صاحب اختیار

تو چون گدای کاهل جاهل نشسته ای

بر در خموش و خانه خدا از تو بی خبر

شیئی اللهی بزن که برآید ز خانه بانگ