هرکاو حسود بخت تو خونش بود هدر

شکر تو باد شیوه سکان آب خاک

مدح تو باد پیشه قطان بحر و بر

هرکاو عدوی جان تو مالش بود هبا

پشتش ز بار غم نشود گوژ چون کمان

هرکاو به راستی به تو پیوست چون وتر