گسست آن گونه تار گیسوان را

گرت زز آرزوها چهر من زر

چو این گفتم ز خشم آنسان برآشفت

که از بحران سقیم . از باد آذر

که گفتی بر رگ جان کوفت نشتر

چنان بر باد داد آن تار زلفان

که گیتی از شمیمش شد معطر