برون ازین همه ذاتیست کز تصور آن

ز تنگ ظرفی هستیست در لباس صور

همه تنزل بحر محیط و تنگی اوست

که گه خلیج شود گاه رود و گاه شمر

به فکرتند عقول و به حیرتند فکر

خیال معرفتش هرچه کرده اند هبا

حدیث منزلتش هرچه گفته اند هدر