به روز باد گر از حزم سخن رانند

نوال او براز اندازه قیاس و نظر

چو مهر رایت او را به هر دیار طلوع

چو ابر همت او را بهر بلاد سفر

درون دریا کشتی بیفکند لنگر

ز سیر عزمش اگر آفریده گشتی مرغ

نداشتی گه پرواز هیچ حاجت پر