قبول مهر تو فطریست مر خلایق را

سهیل و ماه فشاند همی به جای مطر

زهی به ذات تو اندر بلند و پست جهان

چنان که گوهر اشیا در اولین جوهر

چنان که خاصیت نطق در نهاد بشر

ز بس نوال تو آمال خلق بپذیرد

گمان بری که هیولاست در قبول صور