شعرم چو شنیدی متمایل شدی از ذوق

لب بر لب من دوختی آن ترک سمنبر

صد بوسه اگر می زدمش باز به شوخی

لب غنچه نمودی که بزن بوسه دیگر

کاین شعر نه شعرست که قندی است مکرر

نثرم چو شنیدی متحرک شدی از ذوق

کاین نثر نه نثر است که عقدی است ز گوهر