ماهم شده دمساز به ترکان سپاهی

کاین نثر نه نثر است که عقدی است ز گوهر

وامسال که هم کیسه و هم کاسه تهی شد

آن از می پالوده و این از زر احمر

یارم شده هم راز به رندان قلندر

هرگه که مرا بیند درکوچه و بازار

چشمک زند از دور به صد طعنه و تسخر