ای برگ دو عالم به کف جود تو مدغم

یاجوج زمان را سخطش سد سکندر

جوییست ز بحرنعمش لجه عمان

گوییست ز جیب شرفش چرخ مدور

وی مرگ دوگیتی به دم تیغ تو مضمر

از دوزخ و محشر خبری بود و عیان شد

تیغت صفت دوزخ و رزمت صف محشر