مرا نیز رنجی نباید فزود

چو هنگامه زخم ایوان بود

بلندی ایوان چو کیوان بود

بدان زخم خشمت نباید نمود

بدو گفت خسرو که چندین زمان

چرا خواهی از من توای بدگمان

نباید که داری ازین دست باز