زار و بیمار خفته در بستر

هان مگو زلف یک چمن سنبل

هان مگو چشم یک دمن عبهر

آمد از در چه دید دید مرا

پوستینی چو قنفذ اندر پشت

شب کلاهی چو هدهد اندر سر

بینی و چانه رفته پست و بلند