من بخوابستم ای شگفت مگر

پیکرم از عروق برجسته

دفتر درد و رنج را مسطر

گفت چونی چگونه یی چه شدی

تو نه آنی که چون سرین منت

بدنی بود بلکه فربه تر

چه شدی چون لبان من باریک