چشم بیمار من مگرگفتت

بدنی بود بلکه فربه تر

چه شدی چون لبان من باریک

چه شدی چون میان من لاغر

که به بیماری اندر آری سر

یا دهان منت چو خود خواهد

که نماند ز هستی تو اثر