سیه تر از دل عفریت بینیش پیکر

برو بگو چه کسی کیستی چه داری نام

بدین سرای درین شب که آمدت رهبر

شبی چنین که اگر بچه یی بزاید حور

به خانه یی که ز جز وی کسش نبیند روز

مرا عبور تو در تیره شب فزود عبر

شبی چنین که هوا بس که روی شسته به قار