به خانه یی که ز جز وی کسش نبیند روز

بدین سرای درین شب که آمدت رهبر

شبی چنین که اگر بچه یی بزاید حور

سیه تر از دل عفریت بینیش پیکر

مرا عبور تو در تیره شب فزود عبر

شبی چنین که هوا بس که روی شسته به قار

همی به چرخ ره قطب گم کند محور