مرا عبور تو در تیره شب فزود عبر

شبی چنین که اگر بچه یی بزاید حور

سیه تر از دل عفریت بینیش پیکر

به خانه یی که ز جز وی کسش نبیند روز

شبی چنین که هوا بس که روی شسته به قار

همی به چرخ ره قطب گم کند محور

شبی چنان که تو گویی جهان شعبده باز