گهگاه پویه ز سر تا سرین برآرد پر

مراکه همت خضرست و چون تو خضر رهی

بکوشم از دل و جان تا بنوشم آب خضر

یکی برون شو و برشو بر آن جهنده سمند

دونده تر ز خیال و جهنده تر زگمان

دمنده تر ز شهاب و رونده تر ز شرر

تنش به نرمی همتای اطلس و قاقم