زکوه باده فشانند میکشان بر خاک

به جایش این دو سه اسباب مرده ریگ ببر

گران فروشی منمای و برکران مگریز

بهانه جویی بگذار و از بها بگذر

توهم مرا زکرم خاک ره شمار ایدر

چنین نماند و نماند جهان شعبده باز

چنان نبود و نباشد زمان شعبده گر