چنین نماند و نماند جهان شعبده باز

بهانه جویی بگذار و از بها بگذر

زکوه باده فشانند میکشان بر خاک

توهم مرا زکرم خاک ره شمار ایدر

چنان نبود و نباشد زمان شعبده گر

به یک وتیره نجنبد همی عنان قضا

بیک مثابه نگردد همی رکاب قدر