بزرگ و خرد چو پرویز در حضور شکر

به خیل وراد چو فواره در ترشح آب

غمین و شاد چو میخواره از غم دلبر

عزیز و خوار چو محمود در جوار ایاز

چو عشق دلبر هم جان گداز و هم جان بخش

چو شخص آزر هم بت تراش وهم بتگر

برون ازین همه ذاتیست کز تصور او