به خو توسن به رو سوسن به رخ گلشن به تن مرمر

چو سیمین سرومن، کش هست روی و موی و چهر و لب

مه روشن شب تاری گل سوری می احمر

کفش رنگی دلش سنگین خطلش مشکین لبش شیرین

دو هاروت و دو ماروت و دوگلبرگ و دو مرجانش

پر از خواب و پر از تاب و پر از آب و پر از شکر

مرا هست از غم و اندیشه و فکر و خیال او