گل و سنبل و ارغوان آورد بر

چو طاووس برخیز ه از بط بیفشان

به ساغر میی همچو خون کبوتر

شرابی که گر در بن خار ریزی

شود صعوه از وی همای همایون

شود عکه از آن عقاب دلاور

شرابی ازان جان آفاق زنده