روزه امسال چو در موسم تابستان بود

که بسی دیر طلوعست و بسی زودگذر

از عزیزیست مه یک شبه انگشت نمای

زانکه روزی دو نهان گردد هر مه ز نظر

خانه طاقت ما گشت ازو زیر و زبر

کم شبی بود که بر چشمه خورشید ز خشم

خلق دشنام نگویند ز تشویش سحر