کاش صد سال بمانیم و ببینیمش اثر

چون مه چارده رخشان ز صباحت فربه

لیک تنشان ز نقاهت چو مه نو لاغر

لیک با این همه آوخ که مه روزه گذشت

روزه خضریست مبارک پی و فرخنده لقا

که بشارت دهد از رحمت یزدان به بشر

سیر چشمان را گر گرسنه می داشت چه غم