چانه و بینیش گویی فربهی دزدیده اند

چانه اش چون خایه غرخاصه هنگام فشار

موی او باریک و چرکین همچو تار عنکبوت

روی او تاریک و پرچین همچو چرم سوسمار

از دگر اعضاکه آنان فربهند اینان نزار

بسکه در رخسارزشش چین بود بالای چین

زو نظر بیرون نیارد رفت تا روز شمار