از هیبت او حرفی و غوغا به سمرقند

گیرد ملک الموت ز قهرش خط زنهار

شاهی که به شاهین شهامت ز شهانش

هم کفه ورا نیست پس از حیدرکرار

از صولت او ذکری و آشوب به فرخار

ای گوهر تیغ تو نتاجش همه مرجان

وی سبزه شمشیر تو بارش همه گلنار