تیغ تو به میدان وغا برق به خرداد

از صولت او ذکری و آشوب به فرخار

ای گوهر تیغ تو نتاجش همه مرجان

وی سبزه شمشیر تو بارش همه گلنار

دست تو در ایوان عطا ابر در آذار

نی نی که از آن برق به خرداد در آذر

نی نی که از این ابر در آذار در آزار