بیخود فتد در آینه عکسش به اضطرار

تو عکس ذات حقی و حق عاکس است و نیست

فرقی در این میان بجز از جبر و اختیار

عاکس به اختیار چو بیند در آینه

مر سایه را نگر که به جبر از قفا رود

هرجا به اختیار بود شخص راگذار

یک جنبشست خامه و انگشت را ولی