از بهر آنکه سیم کند سکه را قبول

چون قشر لفظ گیرد خامست و ناگوار

لیکن گه بیان معانی ز حرف و صوت

از وی طبع چاره ندارد سخن گذار

بر سیم لازمست که از مس زنند بار

باری تو از خدا به حقیقت جدا نیی

گرچه تو آفریده یی او آفریدگار